Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Τενοντίτιδα Ώμου

Τι είναι η Τενοντίτιδα Ώμου;

Η τενοντίτιδα του ώμου αφορά φλεγμονώδη ή εκφυλιστική βλάβη των τενόντων που απαρτίζουν το στροφικό πέταλο, δηλαδή του υπερακανθίου (supraspinatus), υπακανθίου (infraspinatus), υποπλάτιου (subscapularis) και ελάσσονος στρογγύλου μυός (teres minor). Η τενοντοπάθεια μπορεί να σχετίζεται με μηχανικό ερεθισμό, μικροτραυματισμούς ή υπερχρήση, οδηγώντας σε πόνο, δυσκαμψία και λειτουργικό περιορισμό.

 
Παθογένεια

Η τενοντίτιδα μπορεί να είναι:
Οξεία φλεγμονώδης αντίδραση μετά από έντονη δραστηριότητα
Χρόνια εκφυλιστική τενοντοπάθεια, με πάχυνση και ίνωση του τένοντα
Συνδυασμός με υπακρωμιακή πρόσκρουση (subacromial impingement syndrome)
Ασβεστοποιός τενοντίτιδα: παρουσία εναποθέσεων υδροξυαπατίτη στους τένοντες

 
Παράγοντες Κινδύνου
  • Ηλικία >40 ετών
    • Αθλητικές δραστηριότητες με επαναλαμβανόμενη άρση χεριών πάνω από το κεφάλι (π.χ. κολύμβηση, ρίψεις, τένις)
    • Επαγγελματική καταπόνηση (ηλεκτρολόγοι, ελαιοχρωματιστές)
    • Κακή στάση σώματος και μυϊκή ανισορροπία ωμοπλάτης
    • Ανατομική στένωση του υπακρωμιακού χώρου
 
Κλινική Εικόνα
  • Πόνος στον πρόσθιο και έξω ώμο, ιδίως κατά την ανύψωση του βραχίονα
    • Νυχτερινός πόνος, συχνά με δυσκολία στον ύπνο στην πάσχουσα πλευρά
    • Δυσκαμψία και μειωμένο εύρος κίνησης
    • Αδυναμία σε κινήσεις απαγωγής και έξω στροφής
    • Επώδυνοι κρότοι κατά την κίνηση
    • Επιδείνωση των συμπτωμάτων με δραστηριότητες όπως ντύσιμο ή χτένισμα
 
Διάγνωση
  1. Κλινική Εκτίμηση
    Ειδικά τεστ (Neer, Hawkins, Jobe’s test) αξιολογούν την επώδυνη πρόσκρουση και τη λειτουργία των επιμέρους τενόντων
  2. Απεικονιστικός Έλεγχος
    Απλή Ακτινογραφία Ώμου: Έμμεσες ενδείξεις ασβεστοποιήσεων ή ακρωμιακών οστεοφύτων
    Υπερηχογράφημα: Άμεσα διαθέσιμο, απεικονίζει οίδημα, πάχυνση, ρήξεις ή ασβεστώσεις
    Μαγνητική Τομογραφία (MRI): Αναλυτική αξιολόγηση του στροφικού πετάλου, της υπακρωμιακής χώνας και τυχόν συνοδών βλαβών
 
Θεραπευτική Αντιμετώπιση

Συντηρητική Θεραπεία (πρώτης γραμμής)

  • Ανάπαυση και τροποποίηση δραστηριοτήτων
    • Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ)
    • Φυσικοθεραπεία:
    – Ενδυνάμωση σταθεροποιών της ωμοπλάτης
    – Ασκήσεις διάτασης και επανεκπαίδευσης της ωμοπλάτης
    • Κρυοθεραπεία και διαθερμίες
    • Τοπικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών (σε επίμονες περιπτώσεις)
    • Υπέρηχοι ή τεχνικές κρουστικών κυμάτων (shockwave) για ασβεστοποιό τενοντίτιδα

Χειρουργική Αντιμετώπιση

Επιλέγεται όταν:
• Υπάρχει αποτυχία συντηρητικής αγωγής ≥6 μήνες
• Συνοδεύεται από μερική/πλήρη ρήξη τένοντα
• Υπάρχει σοβαρή ασβεστοποιός τενοντίτιδα ή μηχανικό σύνδρομο πρόσκρουσης

 
Κύριες Χειρουργικές Τεχνικές για την Αντιμετώπιση Τενοντίτιδας Ώμου
  1. Αρθροσκοπική Υπακρωμιακή Αποσυμπίεση (Subacromial Decompression)

Η πιο συχνή χειρουργική τεχνική για τενοντίτιδα σχετιζόμενη με σύνδρομο πρόσκρουσης.

Περιλαμβάνει:

  • Αφαίρεση φλεγμονώδους θυλάκου (υπακρωμιακή θυλακίτιδα)
  • Εκτομή του προσθίου κάτω τμήματος του ακρωμίου (acromioplasty) για αύξηση του υπακρωμιακού χώρου
  • Αφαίρεση οστεοφύτων

📌 Σκοπός: Ελάττωση της μηχανικής πίεσης στους τένοντες του στροφικού πετάλου
📌 Χρήση: Σε χρόνιες φλεγμονές ή εκφυλιστικές αλλοιώσεις χωρίς ρήξη

  1. Αρθροσκοπική Αφαίρεση Ασβεστώσεων (σε ασβεστοποιό τενοντίτιδα)

Σε ασβεστοποιό τενοντίτιδα που επιμένει ή προκαλεί σοβαρό πόνο και λειτουργική δυσχέρεια.

Περιλαμβάνει:

  • Διάνοιξη του τένοντα (συνήθως υπερακανθίου)
  • Εκκένωση των εναποθέσεων υδροξυαπατίτη (ασβεστώματα)
  • Πλύση του υπακρωμιακού χώρου

📌 Συχνά συνοδεύεται από υπακρωμιακή αποσυμπίεση
📌 Η ραφή του τένοντα γίνεται εάν παρουσιαστεί ρήξη κατά τη διαδικασία

  1. Αρθροσκοπική Συρραφή Τενόντων Στροφικού Πετάλου

Αν η τενοντίτιδα συνοδεύεται ή εξελιχθεί σε μερική ή πλήρη ρήξη τένοντα, απαιτείται συρραφή.

Τεχνικές:

  • Χρήση αγκυρών (suture anchors) για επανακαθήλωση του τένοντα στο βραχιόνιο
  • Ενίσχυση με αυτολογικά ή συνθετικά μοσχεύματα (σε χρόνια εκφύλιση)
  1. Αρθροσκοπική Τενοντοτομή ή Τενοντόδεση Μακράς Κεφαλής Δικεφάλου

Σε περιπτώσεις όπου η τενοντίτιδα αφορά τον τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου (LHBT):

  • Τενοντοτομή: Απλή διατομή του τένοντα
  • Τενοντόδεση (Tenodesis): Καθήλωση του τένοντα σε άλλο σημείο (π.χ. στο βραχιόνιο) για καλύτερη αισθητική και λειτουργικότητα

📌 Επιλέγεται σε νεότερους ή αθλητές που απαιτούν σταθερότητα και πλήρη δύναμη

 
Πρωτόκολλο Αποκατάστασης

Φάση 1 (0–3 εβδομάδες)
• Ανάπαυση, παθητική κινητοποίηση
• Έλεγχος πόνου και φλεγμονής

Φάση 2 (3–6 εβδομάδες)
• Ενεργητικές κινήσεις
• Ήπιες ισομετρικές ασκήσεις

Φάση 3 (6–12 εβδομάδες)
• Ενδυνάμωση σταθεροποιών της ωμοπλάτης
• Προοδευτική επανεκπαίδευση κίνησης

Φάση 4 (3–6 μήνες)
• Πλήρης επανένταξη σε αθλητική ή επαγγελματική δραστηριότητα
• Διατήρηση εργονομίας και πρόληψης υποτροπής

 
Πρόγνωση
  • Στις περισσότερες περιπτώσεις, η συντηρητική θεραπεία επιτυγχάνει βελτίωση >80%
    • Η αρθροσκοπική παρέμβαση έχει εξαιρετική πρόγνωση, με ποσοστά επαναφοράς λειτουργίας >90%, ειδικά όταν γίνει έγκαιρα
    • Η πρώιμη αντιμετώπιση προλαμβάνει εξέλιξη σε ρήξη στροφικού πετάλου ή χρόνιο σύνδρομο πρόσκρουσης

📆 Εάν παρουσιάζετε πόνο στον ώμο που επιμένει ή περιορίζει την καθημερινότητά σας, προγραμματίστε εξέταση για σωστή διάγνωση και θεραπεία.

    Go to Top