(Achilles Tendinopathy)
Τι είναι η Τενοντίτιδα Αχιλλείου;
Η τενοντίτιδα (ή ορθότερα τενοντοπάθεια) του Αχίλλειου τένοντα αποτελεί μια εκφυλιστική ή φλεγμονώδη πάθηση του μεγαλύτερου και ισχυρότερου τένοντα του ανθρώπινου σώματος, που ενώνει τους γαστροκνημίους και τον υποκνημίδιο μυ με την πτέρνα.
Η πάθηση προκαλεί πόνο, ευαισθησία και δυσκαμψία στον τένοντα, ιδίως κατά την άσκηση ή τις πρώτες κινήσεις το πρωί.
Μορφές Τενοντίτιδας
- Μη Ενθεσιακή (Mid-portion tendinopathy)
– Εκφυλισμός του τένοντα στο μέσο τμήμα του, περίπου 2–6 εκ. πάνω από την πτέρνα
– Πιο συχνή μορφή σε δρομείς και αθλητές - Ενθεσιακή Τενοντίτιδα (Insertional tendinopathy)
– Εντοπίζεται στην έκφυση του τένοντα επί της πτέρνας
– Συχνά συνοδεύεται από αποτιτανώσεις ή οστεόφυτα (Haglund deformity)
Παθογένεια – Αίτια
Η πάθηση οφείλεται σε υπέρχρηση, επαναλαμβανόμενη μικροτραυματική φόρτιση ή μηχανική καταπόνηση, με αποτέλεσμα εκφύλιση των κολλαγόνων ινών και ελάττωση της αγγείωσης.
🔹 Προδιαθεσικοί παράγοντες:
• Απότομη αύξηση έντασης/διάρκειας άσκησης
• Σφιχτοί γαστροκνήμιοι / ανελαστικός τένοντας
• Βιομηχανικές ανωμαλίες (υπερπρηνισμός)
• Ακατάλληλο υπόδημα
• Παχυσαρκία
• Αυξημένη ηλικία
• Αντιβιοτικά τύπου κινολόνης ή κορτικοστεροειδή (σπάνια)
Κλινική Εικόνα
- Πόνος στον Αχίλλειο τένοντα (ιδίως στην έναρξη δραστηριότητας)
- Δυσκαμψία πρωινή ή μετά από ακινησία
- Ευαισθησία στην ψηλάφηση
- Οίδημα, τοπική πάχυνση του τένοντα
- Τρίξιμο ή “τρίξιμο” (crepitus) κατά την κίνηση (σε φλεγμονώδη μορφή)
- Δυσκολία ή πόνος στην ανύψωση στις μύτες
Προσοχή: Ο ξαφνικός, έντονος πόνος με αίσθημα “χτυπήματος” μπορεί να υποδηλώνει ρήξη Αχιλλείου και απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση.
Διάγνωση
- Κλινική Εξέταση
– Ψηλάφηση τένοντα, αξιολόγηση πόνου, πάχυνσης, κινητικότητας
– Δοκιμές όπως Thompson test (σε υποψία ρήξης) - Απεικονιστικός Έλεγχος
Υπερηχογράφημα: εύκολη, γρήγορη απεικόνιση πάχυνσης, εκφύλισης ή ρήξης
• Μαγνητική Τομογραφία (MRI): αναλυτικότερη εικόνα για εκτίμηση εκφύλισης ή ενθεσιακής εμπλοκής
• Ακτινογραφία: σε περίπτωση αποτιτανώσεων ή Haglund παραμόρφωσης
Θεραπεία
➤ Συντηρητική Αντιμετώπιση (90–95% των περιπτώσεων)
- Ανάπαυση / περιορισμός δραστηριότητας
• Παγοθεραπεία
• ΜΣΑΦ (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη)
• Φυσικοθεραπεία:
– Εκκεντρικές ασκήσεις ενδυνάμωσης
– Διατάσεις γαστροκνημίων
– Ιδιοδεκτικότητα – αποκατάσταση λειτουργικότητας
• Κρουστικά κύματα (Shockwave therapy)
• Ορθωτικά πέλματα (αν υπάρχει υπερπρηνισμός)
• Αναλγητικές ή PRP εγχύσεις (σε χρόνιες περιπτώσεις)
➤ Χειρουργική Θεραπεία (σε ανθεκτικές περιπτώσεις)
Ενδείκνυται όταν η συντηρητική αγωγή αποτύχει (>6 μήνες), και περιλαμβάνει:
- Καθαρισμός εκφυλισμένου ιστού
• Αφαίρεση αποτιτανώσεων / οστεοφύτων
• Τενόδεση ή τενόσυση με άλλους τένοντες (σε μεγάλες βλάβες)
Αποκατάσταση
- Η πλήρης αποκατάσταση διαρκεί 8–12 εβδομάδες, ανάλογα με τη βαρύτητα
- Η επιστροφή στην αθλητική δραστηριότητα γίνεται σταδιακά με καθοδήγηση
Πρόγνωση
- Με σωστή και εξατομικευμένη προσέγγιση, η πρόγνωση είναι άριστη
- Η παράβλεψη της κατάστασης μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιο πόνο, υποτροπές ή ρήξη του τένοντα
📆 Για εξειδικευμένη αξιολόγηση και πρόγραμμα αποκατάστασης, προγραμματίστε ραντεβού με τον ιατρό.



