Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Τενοντίτιδα Αχιλλείου

 (Achilles Tendinopathy)

Τι είναι η Τενοντίτιδα Αχιλλείου;

Η τενοντίτιδα (ή ορθότερα τενοντοπάθεια) του Αχίλλειου τένοντα αποτελεί μια εκφυλιστική ή φλεγμονώδη πάθηση του μεγαλύτερου και ισχυρότερου τένοντα του ανθρώπινου σώματος, που ενώνει τους γαστροκνημίους και τον υποκνημίδιο μυ με την πτέρνα.

Η πάθηση προκαλεί πόνο, ευαισθησία και δυσκαμψία στον τένοντα, ιδίως κατά την άσκηση ή τις πρώτες κινήσεις το πρωί.

 
Μορφές Τενοντίτιδας
  1. Μη Ενθεσιακή (Mid-portion tendinopathy)
    – Εκφυλισμός του τένοντα στο μέσο τμήμα του, περίπου 2–6 εκ. πάνω από την πτέρνα
    – Πιο συχνή μορφή σε δρομείς και αθλητές
  2. Ενθεσιακή Τενοντίτιδα (Insertional tendinopathy)
    – Εντοπίζεται στην έκφυση του τένοντα επί της πτέρνας
    – Συχνά συνοδεύεται από αποτιτανώσεις ή οστεόφυτα (Haglund deformity)
 
Παθογένεια – Αίτια

Η πάθηση οφείλεται σε υπέρχρηση, επαναλαμβανόμενη μικροτραυματική φόρτιση ή μηχανική καταπόνηση, με αποτέλεσμα εκφύλιση των κολλαγόνων ινών και ελάττωση της αγγείωσης.

🔹 Προδιαθεσικοί παράγοντες:
• Απότομη αύξηση έντασης/διάρκειας άσκησης
• Σφιχτοί γαστροκνήμιοι / ανελαστικός τένοντας
• Βιομηχανικές ανωμαλίες (υπερπρηνισμός)
• Ακατάλληλο υπόδημα
• Παχυσαρκία
• Αυξημένη ηλικία
• Αντιβιοτικά τύπου κινολόνης ή κορτικοστεροειδή (σπάνια)

 
Κλινική Εικόνα
  • Πόνος στον Αχίλλειο τένοντα (ιδίως στην έναρξη δραστηριότητας)
  •  Δυσκαμψία πρωινή ή μετά από ακινησία
  • Ευαισθησία στην ψηλάφηση
  •  Οίδημα, τοπική πάχυνση του τένοντα
  •  Τρίξιμο ή “τρίξιμο” (crepitus) κατά την κίνηση (σε φλεγμονώδη μορφή)
  • Δυσκολία ή πόνος στην ανύψωση στις μύτες

Προσοχή: Ο ξαφνικός, έντονος πόνος με αίσθημα “χτυπήματος” μπορεί να υποδηλώνει ρήξη Αχιλλείου και απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση.

 
Διάγνωση
  1. Κλινική Εξέταση
    – Ψηλάφηση τένοντα, αξιολόγηση πόνου, πάχυνσης, κινητικότητας
    – Δοκιμές όπως Thompson test (σε υποψία ρήξης)
  2. Απεικονιστικός Έλεγχος
    Υπερηχογράφημα: εύκολη, γρήγορη απεικόνιση πάχυνσης, εκφύλισης ή ρήξης
    Μαγνητική Τομογραφία (MRI): αναλυτικότερη εικόνα για εκτίμηση εκφύλισης ή ενθεσιακής εμπλοκής
    Ακτινογραφία: σε περίπτωση αποτιτανώσεων ή Haglund παραμόρφωσης

 

Θεραπεία

Συντηρητική Αντιμετώπιση (90–95% των περιπτώσεων)

  • Ανάπαυση / περιορισμός δραστηριότητας
    Παγοθεραπεία
    ΜΣΑΦ (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη)
    Φυσικοθεραπεία:
    – Εκκεντρικές ασκήσεις ενδυνάμωσης
    – Διατάσεις γαστροκνημίων
    – Ιδιοδεκτικότητα – αποκατάσταση λειτουργικότητας
    Κρουστικά κύματα (Shockwave therapy)
    Ορθωτικά πέλματα (αν υπάρχει υπερπρηνισμός)
    Αναλγητικές ή PRP εγχύσεις (σε χρόνιες περιπτώσεις)

Χειρουργική Θεραπεία (σε ανθεκτικές περιπτώσεις)

Ενδείκνυται όταν η συντηρητική αγωγή αποτύχει (>6 μήνες), και περιλαμβάνει:

  • Καθαρισμός εκφυλισμένου ιστού
    • Αφαίρεση αποτιτανώσεων / οστεοφύτων
    • Τενόδεση ή τενόσυση με άλλους τένοντες (σε μεγάλες βλάβες)
 
Αποκατάσταση
  • Η πλήρης αποκατάσταση διαρκεί 8–12 εβδομάδες, ανάλογα με τη βαρύτητα
  •  Η επιστροφή στην αθλητική δραστηριότητα γίνεται σταδιακά με καθοδήγηση
 
Πρόγνωση
  • Με σωστή και εξατομικευμένη προσέγγιση, η πρόγνωση είναι άριστη
  •  Η παράβλεψη της κατάστασης μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιο πόνο, υποτροπές ή ρήξη του τένοντα

📆 Για εξειδικευμένη αξιολόγηση και πρόγραμμα αποκατάστασης, προγραμματίστε ραντεβού με τον ιατρό.

    Go to Top