Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Συμφυτική Θυλακίτιδα Ώμου

Η συμφυτική θυλακίτιδα αποτελεί μια χρόνια, ιδιοπαθή ή δευτεροπαθή παθολογία της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης, που χαρακτηρίζεται από:

  • Σταδιακή αύξηση έντονου πόνου
  • Σημαντικό περιορισμό του παθητικού και ενεργητικού εύρους κίνησης
  • Ίνωση, πάχυνση και συμφύσεις της αρθρικής κάψας

Παθογένεια – Μηχανισμός

Η συμφυτική θυλακίτιδα οφείλεται σε χρόνια φλεγμονώδη αντίδραση του αρθρικού θυλάκου και του αρθρικού υμένα, με τελικό αποτέλεσμα:

  • Πάχυνση της κάψας (ιδίως στον κατώτερο και πρόσθιο θύλακο)
  • Δημιουργία ινώδους ιστού και συμφύσεων
  • Ελάττωση της ενδοαρθρικής ελαστικότητας
  • Μείωση της αρθρικής κοιλότητας

Αιτιολογία – Κατηγορίες

Η νόσος ταξινομείται σε:

  1. Πρωτοπαθή (Ιδιοπαθή) Μορφή

– Δεν εντοπίζεται σαφές αίτιο
– Εμφανίζεται συνήθως σε άτομα 40–60 ετών
– Συσχέτιση με μεταβολικά νοσήματα:

  • Σακχαρώδης Διαβήτης (τύπου Ι & ΙΙ)
  • Υποθυρεοειδισμός
  • Νόσος του Dupuytren
  • Καρδιοπάθειες ή παχυσαρκία
  1. Δευτεροπαθή Μορφή

– Μετά από:

  • Τραυματισμούς ή επεμβάσεις στον ώμο
  • Ακινητοποίηση (π.χ. μετά από κάταγμα ή ρήξη τενόντων)
  • Χειρουργεία μαστού ή αυχενικής μοίρας
 
Στάδια Νόσου (Κλινική Εξέλιξη)

Η νόσος εξελίσσεται σε τρεις φάσεις, διάρκειας έως και 24 μηνών:

  1. Φάση Πόνου (Freezing phase) – 2–6 μήνες
    • Προοδευτικά αυξανόμενος πόνος, ιδιαίτερα νυχτερινός
    • Αρχή δυσκαμψίας
  2. Φάση Δυσκαμψίας (Frozen phase) – 4–12 μήνες
    • Μείωση πόνου, αλλά σημαντικός περιορισμός κινήσεων
    • Περιορισμός κυρίως σε έξω στροφή, απαγωγή και έκταση
  3. Φάση Ύφεσης / Αποκατάστασης (Thawing phase) – 6–24 μήνες
    • Σταδιακή βελτίωση της κινητικότητας
    • Σε κάποιες περιπτώσεις δεν επιτυγχάνεται πλήρης αποκατάσταση χωρίς παρέμβαση
 
Διάγνωση

Βασίζεται σε:

  • Κλινική εξέταση: Μείωση παθητικής και ενεργητικής κίνησης (ιδιαίτερα έξω στροφής και απαγωγής)
  • Ιστορικό: Έντονος πόνος κατά τη νύχτα, χωρίς σαφή τραυματικό μηχανισμό
  • Απεικόνιση:
    • Ακτινογραφία: για αποκλεισμό οστικών παθήσεων (π.χ. αρθρίτιδα)
    • MRI ή MRA: αναδεικνύει πάχυνση του κάτω θυλάκου, συμφύσεις και φλεγμονή
 
Θεραπεία

Συντηρητική Αντιμετώπιση:

  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ)
  • Φυσικοθεραπεία:
    • Παθητικές διατάσεις
    • Ενίσχυση των σταθεροποιών μυών του ώμου
  • Τοπικές ενδαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών

Αποφυγή βίαιων διατάσεων σε οξέα στάδια – μπορεί να επιδεινώσουν τη συμφυτική διεργασία.

 
Χειρουργική ή Επεμβατική Αντιμετώπιση

Ενδείκνυται σε ανθεκτικές περιπτώσεις με παρατεταμένη δυσκαμψία (>6 μήνες), που δεν ανταποκρίνονται σε φυσικοθεραπεία.

  1. Διάταση υπό αναισθησία (Manipulation Under Anesthesia – MUA):

– Ολοκληρωμένη διάταση των συμφύσεων υπό γενική αναισθησία

  1. Αρθροσκοπική Διατομή της Γληνοβραχιόνιας Κάψας (Arthroscopic Capsular Release):

– Ενδείκνυται σε χρόνια συμφυτική θυλακίτιδα
– Διενεργείται μέσω αρθροσκόπησης
– Πραγματοποιείται εκλεκτική διατομή των ινωδών συμφύσεων κυρίως σε:

  • Πρόσθιο θύλακο
  • Κατώτερη γληνοβραχιόνια κάψα
    – Δυνατότητα πλήρους αποκατάστασης κινητικότητας
 
Πρόγνωση – Αποκατάσταση
  • Οι περισσότερες περιπτώσεις αποκαθίστανται πλήρως μέσα σε 12–24 μήνες
  • Ο συνδυασμός φαρμακευτικής αγωγής, στοχευμένης φυσικοθεραπείας και —όταν ενδείκνυται— αρθροσκοπικής παρέμβασης, προσφέρει άριστα λειτουργικά αποτελέσματα
  • Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη η αποκατάσταση μπορεί να είναι πιο παρατεταμένη και σε συνεργασία με διαβητολόγο.

 Σημείωση: Η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση συμβάλλουν στη βελτιστοποίηση της λειτουργικότητας και στην αποφυγή χρόνιας δυσκαμψίας.

Go to Top