Τι είναι η Ασβεστοποιός Τενοντίτιδα;

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα είναι μια εκφυλιστική, μη λοιμώδης πάθηση των τενόντων του στροφικού πετάλου, που χαρακτηρίζεται από ενδοτενόντια εναπόθεση υδροξυαπατίτη ασβεστίου. Οι συνηθέστερα εμπλεκόμενοι τένοντες είναι ο υπερακάνθιος (supraspinatus) και σε μικρότερο βαθμό ο υπακάνθιος (infraspinatus) και ο υποπλάτιος (subscapularis).

Η ακριβής αιτιοπαθογένεια δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, ωστόσο ενοχοποιούνται παράγοντες όπως:

• τοπική υποξία λόγω αγγειακής ανεπάρκειας των τενόντων,
• μηχανικό stress και μικροτραυματισμοί,
• μεταβολικές διαταραχές (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης, θυρεοειδοπάθειες).

Η νόσος είναι ιδιοπαθής στις περισσότερες περιπτώσεις, αφορά συχνότερα άτομα ηλικίας 30–60 ετών, και προσβάλλει συχνότερα το κυρίαρχο άνω άκρο.

 

Φάσεις εξέλιξης της ασβεστοποιού τενοντίτιδας.

Η παθολογική διαδικασία εξελίσσεται τυπικά σε τρεις φάσεις:

1. Φάση σχηματισμού (Formative phase)
   • Προοδευτική εναπόθεση ασβεστίου εντός του τένοντα.
   • Συνήθως ασυμπτωματική ή με ήπια συμπτώματα.
2. Φάση απορρόφησης (Resorptive phase)
   • Φλεγμονώδης αντίδραση και έντονη αντίδραση πόνου.
   • Πιθανή ρήξη του τενοντίου περιβλήματος και διαρροή του ασβεστίου στον υπακρωμιακό χώρο.
   • Η πλέον επώδυνη φάση, με έντονο νυχτερινό πόνο.
3. Φάση επούλωσης (Post-calcific phase)
   • Ομαλοποίηση της δομής του τένοντα και βαθμιαία υποχώρηση των συμπτωμάτων.

 

Κλινική Εικόνα

Η συμπτωματολογία εξαρτάται από το στάδιο της νόσου και μπορεί να περιλαμβάνει:

• Οξύς ή χρόνιος πόνος στον ώμο, ιδιαίτερα κατά την απαγωγή ή άρση του άνω άκρου
• Νυχτερινή έξαρση του πόνου (ιδιαίτερα σε φάση απορρόφησης)
• Περιορισμός εύρους κίνησης λόγω άλγους
• Πόνος κατά την παθητική συμπίεση του υπακρωμιακού χώρου (Neer, Hawkins test)

Σε οξείες φάσεις, η ασβεστοποιός τενοντίτιδα μπορεί να προσομοιάζει με εξάρθρημα ή σηπτική αρθρίτιδα, λόγω της έντονης φλεγμονώδους αντίδρασης.

 

Διαγνωστική Προσέγγιση

Η διάγνωση στηρίζεται σε:

1. Κλινική Εξέταση: Αναπαραγωγή πόνου σε συγκεκριμένες δοκιμασίες.
2. Ακτινογραφία ώμου:
   • Ανάδειξη ασβεστοποιήσεων εντός του τένοντα, συνήθως στο πρόσθιο-άνω τμήμα της ελάσσονος βραχιόνιας διόγκωσης.
3. Υπερηχογράφημα:
   • Εντοπισμός της ακριβούς θέσης και υφής της ασβεστοποίησης.
4. Μαγνητική Τομογραφία (MRI):
   • Χρήσιμη σε υποψία ρήξης ή εκφυλισμού των τενόντων.

 

Θεραπεία

Η θεραπευτική στρατηγική εξαρτάται από τη φάση της νόσου, τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και την ανταπόκριση στη συντηρητική αγωγή.

Συντηρητική θεραπεία

Αποτελεί την πρώτη γραμμή αντιμετώπισης και περιλαμβάνει:

• Ανάπαυση και αποφυγή επιβαρυντικών δραστηριοτήτων
• Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (NSAIDs)
• Τοπική έγχυση κορτικοστεροειδών (υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση)
• Φυσικοθεραπεία με στόχο την ενδυνάμωση των σταθεροποιητών του ώμου
• Κρουστικά κύματα (shock wave therapy) – σε επίμονες περιπτώσεις

 

Επεμβατικές θεραπείες

Ενδείκνυνται όταν η συντηρητική αγωγή αποτυγχάνει.

1. Υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη αναρρόφηση και έκπλυση (barbotage)
   • Εισαγωγή βελόνας εντός της ασβεστοποίησης, θραύση και έκπλυση του περιεχομένου.
2. Αρθροσκοπική αφαίρεση της ασβεστοποιημένης εναπόθεσης
   • Γίνεται σε επιλεγμένες περιπτώσεις με υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική συμπτωματολογία.
   • Μπορεί να συνοδεύεται από υπακρωμιακή αποσυμπίεση, αν συνυπάρχει σύνδρομο πρόσκρουσης.

 

Πρόγνωση και Έκβαση

• Στις περισσότερες περιπτώσεις, η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη και ανταποκρίνεται καλά στη συντηρητική θεραπεία.
• Σε προχωρημένες ή χρόνιες μορφές, η επέμβαση προσφέρει σημαντική ανακούφιση από τα συμπτώματα και αποκατάσταση της λειτουργικότητας του ώμου.
• Οι υποτροπές είναι σπάνιες, εφόσον αντιμετωπιστεί επαρκώς η αρχική αιτία και ακολουθηθεί σωστή αποκατάσταση.

📌 Συμβουλευτείτε εξειδικευμένο ορθοπαιδικό σε περίπτωση επίμονου πόνου, μειωμένης κινητικότητας ή υποτροπιαζόντων επεισοδίων. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μειώνει τον κίνδυνο ρήξεων και χρόνιων εκφυλιστικών βλαβών.

📆 Κλείστε ραντεβού για εξατομικευμένη αξιολόγηση και θεραπευτική καθοδήγηση.